Showing posts with label کوشش. Show all posts
Showing posts with label کوشش. Show all posts

Sunday, 29 August 2010

تنبلی


هست همت چو مغز و کار چو پوست
کار هر کس به قدر همت اوست

همت مرد چون بلند بود
در همه کار ارجمند بود
انوري


دنیا را داریم به گونه ایی پیش می بریم که بیشترین راحتی‌ و خرسندی برای جسمهایمان باشد اما غافلیم از ذهن و فکر نا‌ خرسندمان

بزرگترین اختراعات تکنولوژیکی ایجاد شده توسط انسان ، همانند هواپیما ، اتومبیل ، کامپیوتر از هوش انسان میگوید، اما به همان نسبت از حجم تنبلی و تشویق به تنبلی نیز، با ما صحبت می‌کند!
تنبلی چیزی بیش از یک عادت مخرب نیست. انسان تنبل، بیش از افرادی که به خاطر کارهای سخت متحمل رنج میشوند ؛ آزار می‌‌بیند

برای دوری از این عادت آزار دهنده، می‌توان از امروز اقدام کرد؛ نه از فردا و پس فردا!

هر دلی کو همت عالی نیافت
ملکت بی‌منتها حالی نیافت

از کارهای آسان تر و نزدیک تر شروع می‌توان شروع کرد؛ اما نمی‌بایست از کارهای دشوار ترسید و طفره رفت. مولا میفرماید: "آن هنگام که از كاري ترسيدي، خود را بـه كام آن بينداز، زيرا ترس شديد از آن كار، دشوارتر و زيان‌بارتر از اقدام به آن كار است." ... همچنين ارد بزرگ ميگويد: آنکه بر کردار خویش فرمانروایی کرد و دلیرانه بسوی راه های نارفته رفت بی گمان آموزگار آیندگان خواهد شد

افکار و انگیزه‌های منفی‌، که موجب بیماری روح است را باید از خود دور کرد و با برنامه ریزی و همت و تلاش می‌توان عادت تنبلی را از خود دور کرد

چه خوش دعایی فرمود آن استاد: پروردگارا، نعمت سرزندگی و کوشایی را به ما ارزانی دار و از سستی، تنبلی، ناتوانی، بهانه آوری، زیان، دل مردگی و ملال، محفوظمان دار


گفت مغناطیس عشاق الست
همت عالیست کشف و هرچ هست

هر که را شد همت عالی پدید
هر چه جست، آن چیز حالی شد پدید

هرک را یک ذره همت داد دست
کرد او خورشید را زان ذره پست

نطفه‌ی ملک جهانها همت است
پر و بال مرغ جانها همت است
عطار

Saturday, 16 January 2010

کاش می‌‌دانستیم غبطه خوردن و حسرت به این و آن رسم زندگی‌ نیست




کاش می‌‌دانستیم غبطه خوردن و حسرت به این و آن رسم زندگی‌ نیست، زندگی با همه وسعت خود محفل سکوت و غم خوردن نیست

زندگی‌ به این معنی‌ نیست که به قضا و سرنوشت تن‌ داد و از حرکت ایستاد! زندگی‌ یعنی‌ جنبش و جاری شدن

زندگی‌ یعنی‌ کوشش و تکاپو، زندگی‌ یعنی‌ مانند آفتاب بر گلهای خسته تابیدن، مانند رودخانه جاری بودن

عمر انسان شتابان می‌گذرد و امیدوارم که بتوانم به یادگار گلی‌ زیبا در آن بکارم تا از رایحه خوش آن دیگران بهره ببرند

زندگی‌ بسیار زیباست و اگر آن را بیافروزیم، شاهد رقص شعله‌ها خواهیم بود و گرنه زندگیمان خاموش است و این خاموشی پر گناه

زندگی‌ مانند آب است، اگر آب راکد شد افسرده میشود

باید به دریای ابدیت پیوست. نیکی‌ و مهربانی و شفقت و مساعدت را باید معنا داد

باید بدانم که زنده بودن و زندگی‌ کردن یکی‌ نیست