Showing posts with label حسرت. Show all posts
Showing posts with label حسرت. Show all posts

Wednesday, 18 May 2011

قدر و قیمت خود را بها توانی



حکمت و دانش در دلهای فاسد اثر ندارد
امام هادی علیه السلام



در هر آن که در یاد خدا هستیم در راهیم
حیف است انسان روی آینده حساب کند
چون هنوز نیامده است و الان موجود نیست
گذشته هم که گذشته و رد شده است
در هر منزلی که هستیم باید آنرا قدر بدانیم و با خدای خود خوش باشیم
تلخ باشد یا شیرین
...
ترش باشد یا شور
...

درون بحر معانی لا نه آن گهری ... که قدر و قیمت خود را بها توانی کرد
به همت ار نشوی در مقام خاک مقیم ... مقام خویش بر اوج علا توانی کرد

Saturday, 16 January 2010

کاش می‌‌دانستیم غبطه خوردن و حسرت به این و آن رسم زندگی‌ نیست




کاش می‌‌دانستیم غبطه خوردن و حسرت به این و آن رسم زندگی‌ نیست، زندگی با همه وسعت خود محفل سکوت و غم خوردن نیست

زندگی‌ به این معنی‌ نیست که به قضا و سرنوشت تن‌ داد و از حرکت ایستاد! زندگی‌ یعنی‌ جنبش و جاری شدن

زندگی‌ یعنی‌ کوشش و تکاپو، زندگی‌ یعنی‌ مانند آفتاب بر گلهای خسته تابیدن، مانند رودخانه جاری بودن

عمر انسان شتابان می‌گذرد و امیدوارم که بتوانم به یادگار گلی‌ زیبا در آن بکارم تا از رایحه خوش آن دیگران بهره ببرند

زندگی‌ بسیار زیباست و اگر آن را بیافروزیم، شاهد رقص شعله‌ها خواهیم بود و گرنه زندگیمان خاموش است و این خاموشی پر گناه

زندگی‌ مانند آب است، اگر آب راکد شد افسرده میشود

باید به دریای ابدیت پیوست. نیکی‌ و مهربانی و شفقت و مساعدت را باید معنا داد

باید بدانم که زنده بودن و زندگی‌ کردن یکی‌ نیست