گل بکاریم بیا! تا مجال علف هرز فراهم نشود.بی گل آراییِ ذهن، نازنین!هرگز آدم، آدم نشود

بر سر گوری نوشته بود، عمر این یک ساعت بود

 ذهن ما زندان است...
ما در آن زندانی...
قفل آن را بشکن...
در آن را بگشای...
و برون آی ازین دخمه ي ظلمانی...
نگشایی، گل من!
خویش را حبس در آن خواهی کرد...
همدم جهل در آن خواهی شد...
همدم دانش و دانایی محدوده ي خویش...

و در این ویرانی...
همچنان تنگ نظر می مانی...
هر کسی در قفس ذهنیِ خود، زندانی است...
ذهنِ بی پنجره، دود آلود است...
ذهنِ بی پنجره، بی فرجام است...
بگشاییم در این تاریکی، روزنه ای...
بگذاریم زِ هر دشت، نسیمی بوزد...
بگذاریم ز هر موج، خروشی بدمد...
بگذاریم که هر کوه، طنینی فکند...
بگذاریم ز هر سوی، پیامی برسد...
بگشاییم کمی پنجره را...
بفرستیم که اندیشه، هوایی بخورد..
و به مهمانی عالم برود...
گاه عالم را درخود به ضیافت ببریم...
بگذاریم به آبادی عالم قدمی...
و بنوشیم ز میخانه ی هستی قدحی...
طعم احساس جهان را بچشیم...
و ببخشیم به احساس جهان، خاطره ای...
ما به افکار جهان درس دهیم...
و ز افکار جهان، مشق کنیم...
و به میراث بشر...
دِین خود را بدهیم...
سهم خود را ببریم...
خبری خوش باشیم...
و خروسی باشیم...
که سحر را به جهان مژده دهیم...
نور را هدیه کنیم...
و بکوشیم جهان...
به طراوت و ترنم...
تسکین و تسلی برسد...
و بروید گل بیداری، دانایی، آبادی
در ذهن زمان...
و بروید گل بینایی، صلح، آزادی، عشق...
در قلب زمین...
ذهن ما باغچه است...
گل در آن باید کاشت...
و نکاری گل من!...
علف هرز در آن می روید...
زحمت کاشتن یک گل سرخ،...
کمتر از زحمت برداشتنِ....
هرزگی آن علف است..
گل بکاریم بیا...!
تا مجال علف هرز فراهم نشود
...
بی گل آراییِ ذهن...
نازنین!
نازنین!
نازنین!
هرگز آدم، آدم نشود
...

زنده یاد استاد مجتبی کاشانی
(م.سالک)

حصار ذهن

بمانيم تا کاری کنیم، نه اين كه کاری کنیم تا بمانیم

اذهان بزرگ در مورد ایده‌ها بحث و گفتگو میکنند، اذهان متوسط بحث بر سر حوادث و اذهان کوچک در مورد مردم

انسانهای بزرگ درد ديگران را دارند، و برخی‌ از انسانها درد خودشان را دارند و برخی‌ دیگر، بي دردند

انسانهای بزرگ عظمت ديگران را مي بينند، و برخی‌ از انسانها به دنبال عظمت خود هستند و برخی‌ دیگر، عظمت خود را در تحقير ديگران مي بينند

انسانهای بزرگ به دنبال كسب حكمت هستند، و برخی‌ از انسانها به دنبال كسب دانش هستند و برخی‌ دیگر، به دنبال كسب سواد هستند

انسانهای بزرگ به دنبال طرح پرسش هاي بي پاسخ هستند، و برخی‌ از انسانها پرسش هائي مي پرسند كه پاسخ دارد و برخی‌ دیگر، مي پندارند پاسخ همه پرسش ها را مي دانند

انسانهای بزرگ به دنبال خلق مسئله هستند و برخی‌ از انسانها به دنبال حل مسئله هستند و برخی‌ دیگر، مسئله ندارند

انسانهای بزرگ سكوت را براي سخن گفتن برمي گزينند و برخی‌ از انسانها گاه سكوت را بر سخن گفتن ترجيح مي دهند و برخی‌ دیگر، با سخن گفتن بسيار، فرصت سكوت را از خود مي گيرند

تمام آنچه ما هستیم نتیجه افکار ماست. ذهن ما همه چیز است. به آنچه فکر می‌کنیم به آن تبدیل خواهیم شد